"I know who I am and who I may be, if I choose"

23 Aralık 2011 Cuma

...


Onca doğrunun arkasında
Harbiden bir yalan
Onca yolun bitiminde
Mutlaka bir durak
Onca denizin sonunda
Elbet bir liman var sandık...
Belki yoktu?
Belki sonsuzdu...
Demek biz sonsuzluğa inandık...

7 Aralık 2011 Çarşamba

Özgürlük...

Uçsam uçsam rüzgarla
Kumların yaktığı ayaklarıma
Dalgalar vursa...
Kaleler yapıp kumdan
Üzerlerine yatıp yıksam hepsini.
Başka gökler altında uyuyup
Farklı sabahlara uyansam...
Caddelerinde gezip,
Sokaklarında kaybolsam o şehrin...
Unutulsam,
Unutsam.
Başka hayatlar yaşasam sonra,
Başka, başka...
Gün gelse,
Yaşanmışlıklardan,
Yıllardan,
Yollardan,
Arta kalsam,
Ben olsam.
Ben.




29 Eylül 2011 Perşembe

Kaderin hazırladıkları vardı.
Sevmek vardı
Herkes için.
Sevmek için
Herşey vardı.
Sen, O
Tüm hayat önünüzde...
Sevebilecekken sen
Sevebilecekken O
Emek yenildi.
Kaydı avuçlarından
O'nu kaybettin.

17 Eylül 2011 Cumartesi

Mavi hayat...

Kalmak gelmez içinden
Bırakıp gidemezsin de...
"Ama"lar vardır
Bileğinden yakalayan...
Pembe beyaz mavi mor renkler içinde olacağına hayatın
Bir griye hapsedersin kendini
"Ama"lar yüzünden.
Uçar gider renkler hayatından
Grin gün geçtikçe kararır
Bileğinden yakalayan o "ama"dan
Bir kurtulabilsen...
Korkunun sana ne yaptığını görsen
Korkmasan? Olmaz mı?
Kararan grinde boğsan korkunu
Her neyse
Her kimden ödünçse
Çıkarıp atsan içinden.
Nefes alsan...
Derin bir nefesle tüm mavileri içine alsan...
Hayatını yaşanır kılsan...
Masmavi bir hayatın olsa...

26 Nisan 2011 Salı

Hayal Et...

Şimdi
Gözlerini kapat
ve
Hayal et...
Sonra gözlerini açıp
Düşlediklerinin
Gerçeğe dönüşmelerini izle...
Aslında evren
İşte bu kadar basit çalışır.
Buna karşı çıktığında
Engelinin ne olduğunu farket.
Ve çekil hayallerinle arandan.
Aslında bu kadar basit.
Sadece hayal et...

8 Şubat 2011 Salı


Beklem...

arkamızdan esen rüzgara rağmen
bazen durur bekleriz
kıpırdamak istemeyiz yerimizden
hayat geçer
eskiriz
yine de bekleriz
yine de bekleriz...

3 Eylül 2010 Cuma

...

Bir gün gidersin.
Ardına bakmadan, için yanmadan.
Gittiğin yeri bilirsin.
İçin temiz, için rahat, için huzurlu, yeni hayatlara uçar.
Ardında kalanları umursamazsın. Onlar orada kalmalıdır.
Sen ağaçlık yollardan, deniz manzaralı tepelerden, muhteşem bir gün batımında geçer gidersin.
Yeninin heyecanı, bilinmeyenin coşkusu, evrenin tüm güzelliği eşlik eder sana.
İçin mutludur.
Bırakmış olmaktan, yeni adımlardan mutludur.
En ufak bir korku bile taşımazsın.
Çünkü gittiğin yeri bilirsin. Bilmesen de bilirsin.
İçin böyle güzelken hissettiğin, işte o, kaderdir.
Geçtiğin o yollar senin yolundur.
Gittiğin o yer, senin evindir.